Veerpotten

In afwachting van de "nieuwe" motor start ik met de veerpotten. Ik wil er een regelbare uitvoering van maken zoals deze.



De trekstang wordt vervangen door draadstang M12. Op het einde komt een moer. Zo kan je met de ratelsleutel op enkele minuten je auto verhogen of verlagen. Zonder je met een piepkleinsleuteltje moet zitten friemelen op het "plat" van de trekstang.

Het openslijpen is duurt wel een 10-tal minuten per kant. Er moet heel wat af. En dan "plop" open !




De draad in de trekogen is M12 met een fijner pas. Draadstang met zo'n fijne pas en de bijhorende moeren zijn moeiljk te vinden (wel te bestellen per 300 meter). Ik vraag aan de vaer van een kennis of ie dat trekstangen voor mij wil draaien. Kost mij wel 120 euro. Ik koop dus tijdelijk gewone draadstang. Ik tap gewone M12 draad in de trekogen. Dat werkt misschien ook verzwakkend. Ik zal het later wel eens uitzoeken en eventueel aanpassen. Maar tijdelijk kan ik voort.

Visa motor demontage

Bij het demonteren van de oliefiepomp maken we een foutje. Volgens Alexandre kan de ring er langs achter uit. Niet dus. Ik wring een beetje en het aluminium-einde breekt. Dat wordt een tweede motor zoeken om dit te vervangen.

Verder loopt de demontage van de motor vrij vrij vlot. Wel even 1 boutje vergeten en dan lukt het natuurlijk niet. Maar daarna met een paar tikken van de rubberen hamer valt ie netjes in de twee helften.



De cilinderkoppen zien er goed uit. een beetje zwart natuurlijk maar zeer gezond. De verkoper zij "minder dan 50.000 km en dat wil ik best geloven.



Maar de motorcarter is wel vol stukjes metaal. Dat ziet er echt slecht uit.



De antischuimplaat is volledig verbrijzeld. Het grootste stuk is amper enkele vierkant cm groot. Wat gegoogle verder leer ik dat in 7 van 10 VISA motoren die plaat het niet overleeft. Veel te zwak dus. En niet nieuw te verkrijgen dus dat wordt zelfbouw.

De motor kan verder uiteen en de werkbank geraakt goed gevuld. een mooie puzzel voor later.

Visa motor bij Filip en Koen

Filip verbouwt al enig tijd 2cv blokjes tot 650cc blokjes. De VISA blokken gebruikt ie niet. En dus kunnen we een deal maken. Uit een oude VISA-blok kan ik nog wat anti-schuimplaatstukken halen en zo'n idee hebben van hoe dat eruit ziet. En ik kan een oliepomp recuperen.

En er kan nog een spruitstuk en Weber-carburator van af.


En Filip had ook nog een 2-in-1 uitlaat te koop. Dat is nodig om de eerste pot te vervangen en een vlakke onderkant te bekomen. Daar kan dan een beschermplaat over. Zo wordt de onderkant van de wagen minder laag en vlakker.



Koen en Filip werken ook aan een eigen raid-wagen.



De foto's zijn van slechte kwaliteit en doen de wagen onrecht aan. Want die is prachtig !

Die mannen doen de dingen juist. Knap duo met zeer veel kennis !

Sahara

Vorige week zaterdag heb ik de de tweede achterrem gesteld, de rubbers eindeloop voortrein gemonteerd en de schokdempers rondom. Geen moeilijke klus.

Daarna even een auto gaan helpen lossen die Alexandre en C. zijn gaan halen in Frankrijk. C. was al maanden an het jagen achter die ene auto en had hem nu eindelijk kunnen kopen. Daar Alexandre onmiddelijk terug weg moest mocht ik helpen lossen.
;)

Ik ben goed op tijd en moet een tiental minuten wachten tot de lichte vrachtwagen aankomt.

We gooien de zijdeur open en een grijze 2cv komt te voorschijn. De aandachtige kijker ziet al onmiddellijk een opvallend detail : een gat in deur ! Maar ach, de auto ziet er verder best mooi uit.



Dan gaat de achterklep helemaal open. C. heeft blijkbaar een extra motor op de kop getikt. Ze staan netjes links en rechts van de wagen.



En klijk ! Een plekje voor een reserve wiel op de motrokap ! Handig.


De achterkant ziet er wel raar uit. Net een stalen achterbank en een gat in de vloer !



Nu heeft de kenner al lang begrepen waarom C. zolang heeft moeten zoeken en daarna aandringen. Het is een zeer zeldzame 2cv Sahara 4x4. Er zijn er maar 674 van gebouwd tussen 1960 en 1967. Er zouden er slechts een 100-tal van overblijven.



En een fototje waar ik bij sta om te bewijzen dat dit geen fabeltje is.

De wagen moet terug in elkaar worden gezet maar de meeste stukken zijn aanwezig. De vorige eigenaar was gestart met de restauratie en is dan de moed verloren.
Dat zal ons niet overkomen !

Disclaimer:
De auto is niet van mij, naam van de eigenaar wordt niet vrijgegeven en de auto is niet te koop.

Achterremmen

Het afstellen van de achterremmen gebeurt door middel van twee excentrieken per remblok. De bovenste kan je langs achter stellen, na montage van de trommel. Maar de onderste kan je enkel afstellen zonder trommel. Op de "nieuwe", lees "laatste", remmen is de onderste excentriek gewoon vervangen door een bus. Er was toch niemand die ze regelde.

Ik heb een hulpstuk gemaakt uit een houten plankje een een stukje kartonnen buis. Is netjes op maat van de trommel.




Door deze op de remflens te plaatsen kan ik de blokjes vrij goed afstellen. Het plaatsen van de trommel ging daarna alleszins vlot. Of de rem nu ook goed zal remmen zal ik latter pas weten.



Ter afwisseling heb ik nog een andere klus geklaard. Er bleef teveel materieel rondslingeren. Daarom heb ik rechts van de bestaande plaat nog wat extra stukken OSB platen gehangen. Stukken omdat het overschotjes zijn. Morgen kan ik dus wat oprommelen.

Visa motor ontmanteld

Wegens de koude, deze morgen -6°C, toch maar gestart met een klus in het licht verwarmde atelier. Daar was het snel +6°C zodat ik de Visa motor kon ontmantelen. En dat gaat verassend makkelijk. Dus al snel zijn olievulpijp, olieniveaumeetpijp, oliekoeler, luchttunnel, koppeling en vliegwiel er af.



En dan blijft er een vrij naakte motor over



De benzinepomp ontbreekt, dat wordt dus een nieuwe (bestelling bij Alexandre.
De koppeling is nog niet helemaal versleten. Maar dit wordt ook vervangen
De voorste oliekeerring is vrij vettig. Best vervangen.

De oliefilter kreeg ik heel moeilijk los en is helemaal gesloopt. Heb hem dichtgeplakt met ducktape en op de originele motor van de Purple Rain geplaats. Dan de afgedraaide olie van de Visamotor er in zodat die motor opzij gezet kan worden. het is een goede, die komt zeker nog van pas.

Armen op chassis

En nu de eerste stap naar een een echte wagen : een rollend chassis. Of dan toch voor- en achtertrein op chassis. Is in princiep zo gepiept maar zoals steeds passen de treinen niet op het nieuwe chassis. Dus eerst wat vijlen en dan Dremel. Nog eens Dremen en na wat Dremel : het past. En dan opnieuw voor de achtertrein.



Het resultaat is best OK. Een nieuw gegalvaniseerd en versterkt chassis in de witte lak. Verstevigde draagarmen en treinen in dezwarte Hammerite. Alle arm- en wiellagers vernieuwd.
Nieuwe remmen.

Afwerken armen en assen

Tijd om de armen en assen af te werken. In ruil voor het werk in zjjn garage is Alexandre weer paraat.

We verbeteren eerst nog de plaatsing van twee afdichtigen. Dan een pak vet erop want water is de grote vijand van de lagers.



En alles dicht.



De remmen had ik al netjes opgemaakt. Cilinders gekuist, nieuwe rubbers, nieuwe remvoeringen...

VISA motor

-
Een 2pk motor heeft 602 cc. Een Visa motor 652. Dat lijkt niet veel maar het is een voelbaar verschil. Zeker met wat bagage zijn die extra pk-tjes welkom. Maar Visa motoren worden zeldzaam en duur. En er is ook wat ombouw nodig. Het stond dus niet op mijn lijstje.

Maar door de motor problemen van Charly had ik al gedacht "mijn motor naar Charly en ik een Visa motor scoren". En dan kijkt een mens al eens op Kapazaa. En ja : 150 eruo voor motoro, bak, en nog wat ijzer. Ik bel naar Tournai en de motor heeft minder dan 50.000 km ! En Alexandre wil de bak wel om te experimenteren. Wij dus om 9u30 naar ginder.

De verkoper Maxime is ene sympathieke boerenzoon dus zelf cross karts bouwt. Eerst met 2pk motoren waardoor het plan om er een Visa motor in te zetten. Maar dan is ie overgestapt op Honda CB 1000 motoren. "NA 10 uur zijn ze wel versleten"...




We krijgen met de Visa motoro en bak ook nog ene oude 2pk moror en bak mee. De 2pk bak is echt stevig veroest, maar Alexandre kan er niet aan weerstaan.




Maxime heeft nog een reserve 2pk motor die er heel mooi uitziet. Wil ie weg doen voor 100 euro maar heeft OK nodig van zijn maat. En helaas krijgt die hie niet aan de lijn. We moeten die dus met pijn in hart laten staan. Spijtig voor Charlie, zou een perfecte oplossing zijn.



1u30 later komen we een goed gevulde kar thuis.



De Visa motor is zeker in heel goede staat, inclusief computer. En ik neem ook nog d ecardan van de stuurstang mee. Dat komt ook op de raid wagen !

Garage Alexandre 2

We halen alle keilbouten er met enige moeite uit. Daar zijn die dingen natuurlijk niet voor gemaakt.
Dan starten we met een correcte meting. En boren we nieuwe gaten, soms is meer dan 5 cm verschil ! Eénmaal alles vast wordt is het overduidelijk beter : nu staat alles netjes haaks.

Dan kunne de kables terug op hun plaats. En spelen maar : hoog en la..a nee vast. De beveiligingen tegen ongewenst dalen werken te goed. De brug daalt niet ! Na een uur zoeken en prutsen valt het Alexandre op dat de brug enkel in de hoogste stand vastloopt. Dus zetten we de maximumstand iest lager en opgelost. Na twee dagen vechten is de brug eindelijk klaar !




Alexandre is best tevreden met het resultaat. Een brug in je garage oogt dan ook heel professioneel !

Garage Alexandre

Sinds enig tijd is Alexandre getart met de inrichting van zijn nieuwe garage. Hij heeft ondermeeer een vier-palen-brug op de kop getikt. Tof !

De brug staat al rechtop ook al zijn de palen nog niet bevestigd. Ze gaat al op en neer maar toch is de elektrische insatllatie niet afdoend. De relais schakelt zeer luid en de zekering springt af. Ik beloof eens te komen kijken ook al ben ik er niet echt gerust in. Guillaume heeft de kablering opgezet en dat is geen uil. Waarom zou ik het beter kunnen ?

Maar beloofd is beloofd en die brug wil ik ooit ook eens kunne gebruiken. Dan kan ik beter wat goede punten afkopen.
;)

Wij dus de ijskast in, want de temperatuur draait er toch rond het vriespunt. Met drie lagen is het net uit te houden. De brug is op 380V geschakeld. Ik haal alle veiligheden en start en stop schakelaars uit de kring en start "met de hand". Brug werkt perfect. Dan alle schakelaars terug in de kring en alles werkt perfect. Alvast geen enkele kortsluiting of zekeringsprobleem. Wel is het zo dat de relais heel luid schakelt. Dus kijk ik nog even de handleding na en daar staat een verwijzing naar de spanning van het relais : 380 of 220 V. En inderdaad : de deze is 220 V maar staat wel in een 380 kring ! Normaal dat die luidruchtig schakelt. Dus ik trek een 220 V lijntje er bij en hop : alles werkt naar wens.

Nu nog de mechanische afregeling. Er is namelijk een stalen kabel verkeerd gesprongen. gelukkig brent ook daar de handleiding soelaas. Alvorens oner de brug te gaan trekken aan de kabels wil ik die brug vastgezet zien. Dus halen we klopboormachiene en keilbouten boven. Na wat waterpas- en boorwerk staat de brig vast. Maar : heel echt is dat niet. Dus weer de handleiding end aar staan netjes de afmetingen in inclsuief een driekhoeksmeting. En onze opstelling is niet goed ! Dat moeten we opniew doen. Maar niet meer deze avond, te laat en te koud

2cv Charly

De auto van Charly is echt mooi. Op deze foto komt ie net trug van het spuitwerk.


Maar na het spuitwerk heeft Charly heel wat stukken vernieuwd en accesoires toegevoegd. Heel veel chrome.

Helaas is er een olielek die we maar niet kunnen lokaliseren. De auto is door de garagist van Charly gecontroleerd en die kon niks viden. Het zou aan de nok van de regelaar van de platinnekes liggen. En dat is geen stuk dat je kan zomaar kan vervangen.

Nu Charly toch naar de Dakar vertrekt, besluiten wij de auto tot bij Alexander te slepen. Is maar enkele km ver dus zo gepiept. Ware het niet dat Charly bij het achteruitrijden ook nog zijn bak heeft vastgereden. Oud zeer : een moer die losdraait in achteruit, in de bak valt en daardoor alles blokkeert. Tijdens de Touareg Trail riepen Frank en zijn zoontje constant "niet achteruit rijden !".

Om de wagen toch te kunnen slepen halen we de cardans eraf. Een halfuurtje werk en wat ijzerdraad. Met de trekstang slepen we alles tot bij Alexander. Net op tijd aangekomen, de ijzerdraad is al over geslepen !

Ik moet nu nog elektrieker spelen bij en ander maat. Ddus rap weg. DAt zou niet lang moeten duren, gewoon enkel spotjes plaatsen. 4 uurtjes later ben ik thuis !

Afwerken armen

Na het plaatsen van de nieuwe wiellagers had ik die grote moeren met draad aan de buitenkant niet teruggeplaatst.

Bij het verwijderen van die moeren hadden we wel wat moeite en hebben we serieus geklopt. We hebben zelfs de Dremel en slijpschijfje moeten bovenhalen. Dan weet je dat de schroefdraad van de armen er niet perfect bij blijft: er al schade zijn. Daarenboven zijn die moren geborgd met een stevige tik van de hamer. Bij het uitboren van die slag volgt ook schade.

En inderdaad, dinsdag tegen 11 uur komt Alexander helpen. Maar snel is de klus niet geklaard. We vijlen, slijpen en kloppen om de draad te herstellen. Invetten, moer erop, een halve draai en al vastgeklemd. Dus opnieuw beginnen. Ontvetten, vijlen, slijpen en kloppen om de draad te herstellen. Invetten, moer erop, een halve draai en al vastgeklemd. En zo moeten we wel drie of vier keer de procedure herhalen. En dan, hop, stevig aandraaien en we geraken er door. Nog drie !

Daarna kloppen we ook de wielflensen van de achterste armen op hun plaats. Dat lukt vrij goed.

Na 3 uurtjes zijn de 4 armen klaar en kunnen we een boterhammetje eten. Dat hebben we wel verdiend ! Volgende job wordt achterremmen en de armen terug op de assen monteren.

De koets is thuis

Eindelijk. Ongeveer 1 jaar na de aankoop van Purple Rain is de koets geschilderd.
Zaterdagmorgen om 10u30 afspraak bij Van Roosenbroek. Ik heb vrijdagavond laat nog snel een mailtje gestuurd naar Erwin, Wiet en Alexander. Hulp zal welkom zijn.

Deze morgen kan ik, zoals verwacht, niet op Mathieu rekenen. Veel te laat thuis en hij ligt nog in bed. Zelf ben ik nog wat verkouden. Maar het gaat al veel beter dan vrijdag. Ik ben vrijdamiddag in bed gekropen en dat heeft geholpen. Niet genezen maar al terug tussen de mensen.

Bij Van Roosenbroek sta ik er alleen voor. Geen vrienden en zelfs de garager is leeg. Ik zoek wat verder en vindt alleen de vader achteraan in de garage. Dan komt ook Ronny binnen die al direct zegt dat hij alleen is en ik dus beter wat volk kan gaan halen. Maar ik ken ze ondertussen al beter en ik weet dat ze wel zullen helpen. En inderdaad, we starten met het verschuiven van 2 C3's die in de weg staan.

Ik ga mijn wagen en de kar juist plaatsen en wie komt daar aan ? Wiet die komt helpen ! We rollen de koets langzaam uit de garage naar buiten. En wie staat ons daar op te wachten ? Erwin en zijn zoontje Robin. Tof dat je op je vrienden kan rekenen !

We plaatsen de balken en banden op de kar en dan zonder al te veel moeite gaat de koets er op. Nog wat riemen er rond en we zijn klaar.



Na 10 minuutjes langzaam rijden staat alles veilig thuis.


Erwin helpt bij het uitpakken


Nu kunnen we een grondige inspectie uitvoeren.


En daarna gaat ie naar binnen en vergelijken we de kleur. Ik denk dat ik de goede beslissing heb genomen. Dat appelgroen is veel te opvallend.


En Wiet is tevreden van zijn VISA.